16-11-08

Wij werden getagged!

Eerst was ik een beetje bang. Ja, dat klinkt zo vreselijk hé! Maar ons vrouwke heeft dat eens goed uitgelegd en nu ben ik al wat rustiger. Naar het schijnt moeten wij nu 6 kwinkslagen vertellen over ons. Maar wij zijn zo'n verstandige beestjes en wij laten ons niet belachelijk maken zulle. Maar ons vrouwke heeft al genoeg rare dingen meegemaakt dus geven we maar het woord aan haar. Allee, vrouwke, nu moogt ge nun keer uw hartje luchten. Ga je gang!

Dolfke en Fredje toch, ik heb inderdaad al veel stomme dingen gedaan hoor in mijn leven maar ik ben er niet altijd even trots op. Maar kom, ik offer me op. 

* Toen ik nog heel klein was ging mijn mama elke zaterdag naar de slager en op een dag had ze voor de eerste keer prepare mee gebracht. We wilden wel proeven maar wilden toch eerst weten hoe het precies zou smaken. Mijn ma, die dacht dat het woord 'pikant' nog niet in ons woordenboek stond, zei dat dit een beetje zuur smaakte. Sedertdien is dat bij ons altijd zuur vlees gebleven.  En toen ik wat groter werd mocht ik al eens zelf boodschappen doen tot ik bij de slager kwam en een potje 'zuur vlees' vroeg. Die vrouw was héél verontwaardigd en begreep er eigenlijk niks van. Maar na een telefoontje met mijn ma was alles opgelost.

* Toen ik nog studeerde ging ik dagelijks met de bus op en af naar Tielt. Maar bij mijn mondelinge examens mocht ik van mijn pa eens de auto gebruiken want anders verloor ik echt te veel tijd. Maar hij had me er héél goed op gedrukt dat ik toch maar die sleutels niet moest proberen te verliezen hoor. Er zou zeker wat zwaaien. Mijn pa was nogal een strenge man dus ik eigenlijk al met een klein hartje vertrokken. Mijn examen afgelegd  en toen maar terug vertrokken naar huis. Onderweg was ik toch nog onder de indruk van die toets en van het wijzende vingertje van mijn vader en toen ik in Meulebeke was begon ik plots te panikeren. Ik was toch wel die sleutels vergeten zeker op school!!! Vlug de wagen gedraaid en in volle vaart terug naar Tielt. Gelukkig besefte ik nog voor ik uitstapte dat ik nu toch wel héél verstrooid was. Hoe kon ik die wagen starten zonder sleutels??????? Dit heb ik toch niet durven vertellen hoor toen ik thuiskwam.

* Enkele jaren later mocht ik gaan werken in Ledegem. Op een dag vond ik de weg ernaar toe toch wel héél gevaarlijk, zo'n zware mist. Ik vertrok thuis en reed héél traag door de afgelegen wegjes die leiden naar de rijksweg. Die moest ik proberen over te steken maar dit vond ik toch wel gortig hoor. Die wagens zoefden over de straat en dit bij zo'n slecht zicht. Schandalig vond ik het. Ik heb al mijn moed samengeraapt en plankgas over die drukke weg gereden. Even verder dacht ik er aan om toch maar even de ruitenwissers aan te leggen en plots was al die mist verdwenen. Moet ik er nog bij vertellen dat mijn wagentje 's avonds op een degelijke poetsbeurt werd getrakteerd.

* Ik mocht een interim doen in Schuiferskapelle, een deelgemeente van Tielt. Het was een klein oud schooltje maar best wel gezellig. Ik deed er wel een half uurtje over om er te geraken maar dat deerde helemaal niet. Tot de dag dat ik de sleutel van mijn klas vergat. Vlug gevraagd aan enkele collega's of die mijn klas konden ontsluiten maar niemand had een passende sleutel. Geen probleem, even wachten tot de zuster op school was die had zeker ergens in een laatje wel eentje liggen. Maar 5 minuten voor de kinderen de klas binnenkwamen wist ik dus dat ik terug naar huis mocht schezen. Een half uur door en een half uur terug.... Die kindjes hebben samen met de zuster een uurtje in de kerk vertoefd. Zuster tevreden maar die kleintjes wat minder hoor!

* Na enkele jaren mocht ik dan eindelijk beginnen op mijn vaste stekje. Ik kreeg een baantje in Ingelmunster en ik was vast van plan om toch enorm mijn best te doen. Maar wat in 10 jaar nog nooit gebeurd was, gebeurde nu toch wel zeker... Ik had me overslapen. Om 8u35 kreeg ik een telefoontje van mijn baas die vroeg waar ik was. Nog slaapdronken stamelde ik dat ik me zou haasten naar school. Vlug een kattenwasje en zonder eten repte ik me naar mijn klas. Nog geen 10 minuten later was ik er. Mijn baas had toen mijn klas even overgenomen. Mijn kindjes waren natuurlijk héél nieuwsgierig maar ik kon hen toch niet zomaar vertellen dat de juf een langslaper was (is). Dus ik dacht me er met een smoesje toch maar vlug vanaf te maken en ik zei hen dat mijn wagen niet wilde starten. Zo, dit had ik eens goed afgewimpeld hé! Tot er een slimmerik na een kwartiertje opmerkte dat hij het niet goed begreep: Juf, jij komt toch altijd met de fiets naar school?!?!

Ik had toen wel een schat van een baasje want na een half uurtje kwam hij nog eens kijken of ik al wat bekomen was en hij vroeg me zelfs of ik nu wel genoeg had gegeten. Hij wilde mijn klasje nog wel eens overnemen. Lief hé! Maar dit aanbod durfde ik toen nog niet aan te nemen hoor!

* Mijn ventje vindt mij nogal een draaitop. Enkele jaren geleden was ik nog verschrikkelijk bang van al die engerds op 4 poten. Mijn schoonbroer had ook zo'n exemplaar (een golden retriever) en hoewel iedereen mij ervan wou overtuigen dat dit een heel lief beestje was bleef ik op mijn benen trillen bij het zien van die snoet. Het gebeurde zelfs dat ik panikeerde toen Benzo nog maar mijn richting uitKEEK. Amai, een echte 'schijtvijs'. En nu ben ik zelf eigenaar van 2 lieve sloebers die me likken op mijn gezicht, die met modderpoten binnenkomen, die met mij gaan wandelen (i.p.v. omgekeerd), die zich in koeienstrontjes wentelen, die springen als ze me zien, die knabbelen aan mijn oren, die mijn kleren nat kwijlen, die haren achterlaten, die de beste plaats in de zetel in gebruik nemen, die blaffen als er iemand aan de voordeur staat, die zot worden bij het zien van een lief poesje, die met hun natte snoet mijn vensters bekladden,... En dit laat ik allemaal met héél veel liefde toe. Ik zou ze voor geen geld ter wereld willen missen. En nu heb ik die kleine rakkers wel heel negatief beschreven maar eigenlijk zijn het samen met mijn ventje mijn grootste schatten hoor!

En om te bewijzen dat ik 2 zo'n lieve schatjes heb wil ik hier nog eens een kiekje van hen plaatsen.


DSC01143


Kan ik jullie met dit kiekje overtuigen van mijn 2 lieve boontjes????

 

Ik ben nog even op zoek gegaan naar 6 nieuwe personen om te taggen maar ik ben een vrij nieuwe blogger dus weet ik niet zo goed wie al aan de beurt kwam en wie niet. Ik Kies voor Vera, Els, Jeske, Kelly en Dieter en Nana. En ik denk dat de anderen van mijn linklijstje er onlangs reeds bij waren maar als je nogmaals zin hebt, je hoeft het zeker niet te laten hoor! Ik vind het wel fijn om ook eens van anderen kwinkslagen te lezen.

                

 

 

11:49 Gepost door Bini in Algemeen | Permalink | Commentaren (27) | Tags: t vrouwke |  Facebook |