30-11-08

een stapje in de wereld gezet.

Het wordt een gewoonte dat ik hier op zondag een verslagje breng.  Deze week was ons baasje al thuis van woensdag en zo was het hier druk in huis. En nu kom ik toch even tot rust. Pffffffffffff, gelukkig mogen we morgen weer goed uitrusten!

Vandaag beloofde weer een hele rustige zondag te worden. Ons vrouwke hoopte stiekem dat het weer zou sneeuwen want ze had er vorige week zo'n spijt van dat ze een beetje ziekjes was en dus geen deftige sneeuwfoto's heeft kunnen maken. Het heeft niet mogen zijn. Maar niet getreurd, vandaag zijn we eens gaan wandelen in Kortrijk.

Amai, amai, dat is daar iets. Half Kortrijk ligt open om zo een nieuw winkelcentrum aan te leggen. Ongelooflijk! Hele straten zijn verdwenen. 't Vrouwtje bekende haar zelfs niet meer. Maar ze heeft wel een kiekje van mijn broer bij een schone brug. Alhoewel, van die brug is niet veel te zien zunne. Nu ja, ons vrouwke vindt natuurlijk ons zoveel meer waard dan een stomme brug hé! Hihi!


DSC03515


Daarna stapten we door naar de schouwburg want ons baasje wilde wel eens naar het programma kijken maar we zagen er alleen de voorstellingen van .... november. Dus hij is nikske wijzer geworden. Maar we zagen er wel een nieuwe fontein. Mooi hoor maar voor ons een beetje hoog. Gelukkig was het niet warm vandaag want we zouden alleen maar afzien.


 DSC03519

DSC03516


En toen hebben we het schoonste plekje ontdekt van Kortrijk. Allee, dat vinden ons baasje en vrouwke tenminste. Of het nu wel het mooiste is, weten ze nog niet zo zeker maar ze waren wel héél verrast. Het lijkt een beetje op het begijnhof maar het is het niet. Het was een klein binnentuintje waar kruiden omringd worden door hele gezellige huisjes. Zoo mooi! En dit juist naast de grote werken. Gelukkig is dat toch overeind gebleven.


DSC03526DSC03527DSC03525


We mochten zelfs binnen gaan in één van die huisjes maar dat was toch wel héél klein hoor! Ongelooflijk dat er daar nog mensen in gewoond hebben. En dat bedje, zo klein.... net even groot als mijn mandje. (een klein beetje overdreven maar toch geen bed waar mijn baasjes in konden hoor met hun meter tachtig!)

En toen zijn we natuurlijk nog een pannenkoekske gaan eten. Mmmm, wij mochten  ook proeven. 'k Mocht ook op baasjes schootje zitten zodat ik nog wat kon genieten van het mooie zicht op de markt.


DSC03534

 


Wij waren zooo flink en we zagen er zo gelukkig uit (onze staartjes zwiepten langs alle kanten) dat ons vrouwke beloofde om binnenkort nog eens terug te gaan als er kerstlichtjes zijn. (Mmmm, ik denk dat ze vooral nog zo'n pannenkoek wil zulle!) 

Doeoeoeoei!

Dolfke

 

20:44 Gepost door Bini in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: wandeling, fredje en dolfke |  Facebook |

23-11-08

Wrede zondag!

Amai, amai! 't Was hier 't een en 't ander vandaag. We hebben een zondag beleefd zoals nooit tevoren en we zullen er waarschijnlijk niet veel meer meemaken ook van dit kaliber. We zijn het huis niet uit geweest!!!! Erg hé!

Zo erg was het nu ook weer niet hoor maar wel heel ongewoon. Ons vrouwke heeft een beetje het snot en trage benen en ze vond dus dat ze best wat kon rusten. En ik heb goed voor haar gezorgd hoor! Ik heb op haar schootje gezeten op de stoel in de keuken en op de stoel in de living en in de zetel. Ik moest toch zorgen dat haar billen gene kou kregen want ze heeft al een kopvalling.

Maar ze heeft niet echt een zittend poepke (lees POEP) dus wilde ze perse een paar fotootjes van de sneeuw. Gewapend met een dikke jas, sjaal, muts en trekmachientje ging ze in de tuin. Hier haar buit.


DSC03396


Amai, zie je die wattebollekes? Groot hé! Dat is doordat al die engeltjes daarboven (en mémeetje is daar eentje van) hun kussentjes aan het opschudden zijn. Gelukkig doen ze dat niet heel het jaar door hé!


DSC03397


Helemaal tevreden is het vrouwke niet deze keer. Dat komt omdat ik niet naar buiten wilde om te poseren. Maar ik ben niet zot zunne! Ik blijf liever bij het stoveke wi! Zo nun keer aan de voordeur piepen, dat kan nog maar meer net hoor!


DSC03405


Mijn neus kreeg helemaal koud. 't Vrouwke zei dat ik niet mocht trunten maar zij stond daar wel met haar frak é!

De sneeuw bleef zelfs plakken aan de ruiten. Dat zegt toch genoeg zeker!!!!!


DSC03407


'k Heb me dan maar voor dat sprekend bakske gezet. Baasje had nog een filmke liggen die hij vorig jaar eens had opgenomen. 't Was nie skwine wi-je. 't Ging over heel vele gestippelde maatjes die gepakt werden.


DSC03417


'k Vond het wel een beetje triestig en zo nu en dan kroop ik heel dichte bij 't vrouwke om die wrede dingen niet te zien maar 't is gelukkig goed afgelopen.

17:14 Gepost door Bini in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) | Tags: dolfke, thuis |  Facebook |

16-11-08

Wij werden getagged!

Eerst was ik een beetje bang. Ja, dat klinkt zo vreselijk hé! Maar ons vrouwke heeft dat eens goed uitgelegd en nu ben ik al wat rustiger. Naar het schijnt moeten wij nu 6 kwinkslagen vertellen over ons. Maar wij zijn zo'n verstandige beestjes en wij laten ons niet belachelijk maken zulle. Maar ons vrouwke heeft al genoeg rare dingen meegemaakt dus geven we maar het woord aan haar. Allee, vrouwke, nu moogt ge nun keer uw hartje luchten. Ga je gang!

Dolfke en Fredje toch, ik heb inderdaad al veel stomme dingen gedaan hoor in mijn leven maar ik ben er niet altijd even trots op. Maar kom, ik offer me op. 

* Toen ik nog heel klein was ging mijn mama elke zaterdag naar de slager en op een dag had ze voor de eerste keer prepare mee gebracht. We wilden wel proeven maar wilden toch eerst weten hoe het precies zou smaken. Mijn ma, die dacht dat het woord 'pikant' nog niet in ons woordenboek stond, zei dat dit een beetje zuur smaakte. Sedertdien is dat bij ons altijd zuur vlees gebleven.  En toen ik wat groter werd mocht ik al eens zelf boodschappen doen tot ik bij de slager kwam en een potje 'zuur vlees' vroeg. Die vrouw was héél verontwaardigd en begreep er eigenlijk niks van. Maar na een telefoontje met mijn ma was alles opgelost.

* Toen ik nog studeerde ging ik dagelijks met de bus op en af naar Tielt. Maar bij mijn mondelinge examens mocht ik van mijn pa eens de auto gebruiken want anders verloor ik echt te veel tijd. Maar hij had me er héél goed op gedrukt dat ik toch maar die sleutels niet moest proberen te verliezen hoor. Er zou zeker wat zwaaien. Mijn pa was nogal een strenge man dus ik eigenlijk al met een klein hartje vertrokken. Mijn examen afgelegd  en toen maar terug vertrokken naar huis. Onderweg was ik toch nog onder de indruk van die toets en van het wijzende vingertje van mijn vader en toen ik in Meulebeke was begon ik plots te panikeren. Ik was toch wel die sleutels vergeten zeker op school!!! Vlug de wagen gedraaid en in volle vaart terug naar Tielt. Gelukkig besefte ik nog voor ik uitstapte dat ik nu toch wel héél verstrooid was. Hoe kon ik die wagen starten zonder sleutels??????? Dit heb ik toch niet durven vertellen hoor toen ik thuiskwam.

* Enkele jaren later mocht ik gaan werken in Ledegem. Op een dag vond ik de weg ernaar toe toch wel héél gevaarlijk, zo'n zware mist. Ik vertrok thuis en reed héél traag door de afgelegen wegjes die leiden naar de rijksweg. Die moest ik proberen over te steken maar dit vond ik toch wel gortig hoor. Die wagens zoefden over de straat en dit bij zo'n slecht zicht. Schandalig vond ik het. Ik heb al mijn moed samengeraapt en plankgas over die drukke weg gereden. Even verder dacht ik er aan om toch maar even de ruitenwissers aan te leggen en plots was al die mist verdwenen. Moet ik er nog bij vertellen dat mijn wagentje 's avonds op een degelijke poetsbeurt werd getrakteerd.

* Ik mocht een interim doen in Schuiferskapelle, een deelgemeente van Tielt. Het was een klein oud schooltje maar best wel gezellig. Ik deed er wel een half uurtje over om er te geraken maar dat deerde helemaal niet. Tot de dag dat ik de sleutel van mijn klas vergat. Vlug gevraagd aan enkele collega's of die mijn klas konden ontsluiten maar niemand had een passende sleutel. Geen probleem, even wachten tot de zuster op school was die had zeker ergens in een laatje wel eentje liggen. Maar 5 minuten voor de kinderen de klas binnenkwamen wist ik dus dat ik terug naar huis mocht schezen. Een half uur door en een half uur terug.... Die kindjes hebben samen met de zuster een uurtje in de kerk vertoefd. Zuster tevreden maar die kleintjes wat minder hoor!

* Na enkele jaren mocht ik dan eindelijk beginnen op mijn vaste stekje. Ik kreeg een baantje in Ingelmunster en ik was vast van plan om toch enorm mijn best te doen. Maar wat in 10 jaar nog nooit gebeurd was, gebeurde nu toch wel zeker... Ik had me overslapen. Om 8u35 kreeg ik een telefoontje van mijn baas die vroeg waar ik was. Nog slaapdronken stamelde ik dat ik me zou haasten naar school. Vlug een kattenwasje en zonder eten repte ik me naar mijn klas. Nog geen 10 minuten later was ik er. Mijn baas had toen mijn klas even overgenomen. Mijn kindjes waren natuurlijk héél nieuwsgierig maar ik kon hen toch niet zomaar vertellen dat de juf een langslaper was (is). Dus ik dacht me er met een smoesje toch maar vlug vanaf te maken en ik zei hen dat mijn wagen niet wilde starten. Zo, dit had ik eens goed afgewimpeld hé! Tot er een slimmerik na een kwartiertje opmerkte dat hij het niet goed begreep: Juf, jij komt toch altijd met de fiets naar school?!?!

Ik had toen wel een schat van een baasje want na een half uurtje kwam hij nog eens kijken of ik al wat bekomen was en hij vroeg me zelfs of ik nu wel genoeg had gegeten. Hij wilde mijn klasje nog wel eens overnemen. Lief hé! Maar dit aanbod durfde ik toen nog niet aan te nemen hoor!

* Mijn ventje vindt mij nogal een draaitop. Enkele jaren geleden was ik nog verschrikkelijk bang van al die engerds op 4 poten. Mijn schoonbroer had ook zo'n exemplaar (een golden retriever) en hoewel iedereen mij ervan wou overtuigen dat dit een heel lief beestje was bleef ik op mijn benen trillen bij het zien van die snoet. Het gebeurde zelfs dat ik panikeerde toen Benzo nog maar mijn richting uitKEEK. Amai, een echte 'schijtvijs'. En nu ben ik zelf eigenaar van 2 lieve sloebers die me likken op mijn gezicht, die met modderpoten binnenkomen, die met mij gaan wandelen (i.p.v. omgekeerd), die zich in koeienstrontjes wentelen, die springen als ze me zien, die knabbelen aan mijn oren, die mijn kleren nat kwijlen, die haren achterlaten, die de beste plaats in de zetel in gebruik nemen, die blaffen als er iemand aan de voordeur staat, die zot worden bij het zien van een lief poesje, die met hun natte snoet mijn vensters bekladden,... En dit laat ik allemaal met héél veel liefde toe. Ik zou ze voor geen geld ter wereld willen missen. En nu heb ik die kleine rakkers wel heel negatief beschreven maar eigenlijk zijn het samen met mijn ventje mijn grootste schatten hoor!

En om te bewijzen dat ik 2 zo'n lieve schatjes heb wil ik hier nog eens een kiekje van hen plaatsen.


DSC01143


Kan ik jullie met dit kiekje overtuigen van mijn 2 lieve boontjes????

 

Ik ben nog even op zoek gegaan naar 6 nieuwe personen om te taggen maar ik ben een vrij nieuwe blogger dus weet ik niet zo goed wie al aan de beurt kwam en wie niet. Ik Kies voor Vera, Els, Jeske, Kelly en Dieter en Nana. En ik denk dat de anderen van mijn linklijstje er onlangs reeds bij waren maar als je nogmaals zin hebt, je hoeft het zeker niet te laten hoor! Ik vind het wel fijn om ook eens van anderen kwinkslagen te lezen.

                

 

 

11:49 Gepost door Bini in Algemeen | Permalink | Commentaren (27) | Tags: t vrouwke |  Facebook |

10-11-08

pannenkoeken-zondag

Mmmmm, ik ben nog aan het nagenieten van de voorbije zondag hoor! Het was een pannenkoeken-zondag. Vrouwke had het beloofd maar wilde geen hele namiddag aan het fornuis staan dus vond ze dat 1kg genoeg was.


DSC03353


Ik kon daar wel vrede mee nemen hoor! Net genoeg vond ik voor ons viertjes. Maar na het bakken moest er nog afgewassen worden. Oei, ik verstopte me al want dat doe ik nie graag zulle. Maar ze vond me toch wel zeker! Gelukkig moest ik intussen enkel die koeken bewaken en ervoor zorgen dat NIEMAND er aan kwam. 'k Heb mijn taak heel zorgvuldig uitgevoerd.


DSC03362


Niet makkelijk hoor! Maar ik bleef volhouden!


DSC03361


Maar 't werd me eigenlijk allemaal een beetje te veel hoor! En daarbij, 'k moest weer alles alleen doen hé! Die grote broere van mij was weer nergens te bespeuren!


DSC03352


Maar toen gebeurde het. De bel rinkelde. 't Was nonkel 'Zwan' die op bezoek kwam. Vrouwke, ik wilde hem echt tegenhouden maar het is me niet gelukt hoor!


DSC03391


Gelukkig vond het vrouwke dat helemaal niet erg. En we hadden geluk want nonkel Zwan hield er nog wat over voor ons. Ja, ge ziet het goed. Ik zeg 'ons' want als er te eten valt dan is mijn broere plots weer verrezen zulle.


DSC03371


We mochten ons niet vuil maken van het vrouwke want het was zondag hé!


DSC03370


Hoef ik nog te zeggen dat het ons heeft gesmaakt. We zullen morgen wel weer alles aflopen! (hihi)

20:03 Gepost door Bini in Algemeen | Permalink | Commentaren (24) | Tags: thuis, dolfke |  Facebook |

02-11-08

drukke zondag!

Amai, wat een zondag maar wel een zondag die een voldaan gevoel achterlaat! Deze morgen begon nogal lui. Stel je voor, 't vrouwtje wilde niet gaan lopen met mijn grote broer maar wel lekker lui lang ontbijten. Ze had nog van die koeken van diene menere met zijn lange baard. Mmmm, met warme chocolademelk. Daarna is ze nog wat fotookes gaan plakken. Maar dat zal ze deze week eens laten zien. Ja, 't is nie mis. Maar ja nie moeilijk, 't waren kiekjes waar wij (de topfotomodellen) opstaan.

Daarna zijn we gaan wandelen in Roeselare. Gerwoon eens de pootjes strekken dachten we. Misschien weer vogelkes pakken. Hihi! Maar 't heeft nun andere draai genomen zulle. Pffffffff! Die vogelkes, wel die waren niet om mee te lachen zulle. Zij lachten wel met ons.


DSC03322DSC03343


't Vrouwke nam vlug een kiekje maar was dan wel rap weg zulle. Brr, gene vriendelijke zunne!

En die tweede soort, dat waren saaie! Die bleven maar hangen, hoe ik ook mijn stemmeke verhefte of hoe ik ook liep, er kwam geen beweging in!

Dan zijn we maar elders gaan spelen. Hihi! Dat was leuk!


DSC03308DSC03309DSC03310


Da ging rap zunne op die roetsjbaan. Mijn broere was een beetje bang en die mocht dan op de grote olifant zitten. Hihi, daar zat ie ook nie op zijn gemak! Gelukkig dat die gene broek draagt want anders was die zeker nat!


DSC03314


't Vrouwke wilde dan wel nog enkele kiekjes nemen van de natuur. Phoe, alsof wij geen natuur zijn. Die laatste zijn natuurlijk niet zo schone maar ja, we laten ze maar doen!


DSC03327

 


Ze heeft zelfs nog bloemekes gevonden!


DSC03346


In de stad heeft ze ook een raar meneerke getrokken. Wij moesten er wel een beetje mee lachen met "meneerke plastiek"!


DSC03349DSC03350


Maar voor vandaag wil ik toch eindigen met 2 schone meneerkes!


DSC03337


 Slaapwel!

 

 

 

 

20:59 Gepost door Bini in Algemeen | Permalink | Commentaren (21) | Tags: wandeling, fredje en dolfke |  Facebook |